|
با اين روند، كه برخي از شخصيتهاي سياسي و انقلابي از نظام جدا ميشوند، آينده اين نظام به كجا خواهد كشيد؟
بايد بدانيد كـه اولا انقلاب اسلامي ايــران و نظــام جمهوري، وامــدار هيچ مقــام و شخصيتي نميبــاشد. انقلاب اسلامي ريشه در تودههـاي ملتي آگـاه، انقلابي، دينباور، قهرمان پرور، ايثارگر و شهادتطلب دارد و داراي ايدئولوژي قـوي و نيرومند اسلامي ميباشد. بنابراين، همانگونه كه تداوم دين حنيف اسلام و قوام آن به اشخاص و افراد نميباشد، حيات ملت ايران نيز به شخصيتهــاي ملي و رجــال بـرجسته ايراني بستگي ندارد؛ جــاودانگي انقلاب و نظـام جمهوري اسلامي به اسلام و ملت ايران است و اقبال و ادبار افـراد، اشخـــاص و چهرههــا نميتواند به اين جـاودانگي و بــالندگي آسيب وارد كند. در صدر اسلام نيز ديديم بسياري از كساني كه به اسلام گــرويده بودند، در روز امتحان و آزمون به علت خواستههاي نفساني و وسوسههاي شيطاني، به بيراهه رفتند «ارتد الناس بعد النبي ثلاثه او سبعه» ليكن به رغم آن كجرويها و خيانتها و ضربههــاي سنگيني كه از سوي آن نـابكــاران وارد آمد، آيين مقدس اسلام به راه خـود ادامه داد و پايدار و استوار پيش رفت و بيراههپوييهـا، قدرتطلبيها و بدعتگزاريهاي گوناگون و رنگارنگ، نتوانست اسلام را از نورافشاني، ظلم و ظلمتستيزي و آزادي و عدالتآفريني باز دارد و نور خدا را خـــاموش كند. ثانيا به گفته شاعر:
آنجا كه عقاب پر بريزد از پشه لاغري چه خيزد؟
در جــايي كه افرادي همانند آقاي منتظري و چهرههايي مانند بنيصدر و قطبزاده و گروههاي ريشهداري چون سازمان منافقان، آنگــاه كه از نظــام و انقلاب جدا شدند، جز رسوايي و بيآبرويي طــرفي برنبستند و نتوانستند به نظـام آسيبي برسانند، مخالفخواني چند مهره سوخته كه عملكرد خودشان و رفتار ناهنجار اطرافيها، آقازادههـا و نورچشميهايشان آنان را در ميان مردم بيآبرو كرده است، نه تنها براي انقلاب و نظام ضرر و زياني به همراه ندارد، بلكه مايه استواري بيشتر نظام ميشود.
|