|
آقاي هاديان از دماوند پرسيدهاند: جناحهايي كه امروز به نامهاي چپ، راست، اصلاحطلب و اصولگرا خوانده ميشوند، از نظر عقيده و مرام چه تفاوتهايي با يكديگر دارند و هر كدام از آنان چه خطوط سياسي را دنبال ميكنند؟
اين اصطلاحات نامأنوس كه امروز مايه اختلاف و تفرقه ميان ملت ايران شده و كشور را رو به استيصال برده است، اصطلاحاتي وارداتي و ناهماهنگ با زيربناي فكري و عقيدتي ملت ايران است و معنا و مفهوم آن نيز به درستي روشن نيست و حتي بسياري از كساني كه خود را اصلاحطلب يا اصولگرا ميخوانند، معناي آن را به درستي نميدانند و به موازين آن پايبند نيستند. در واقع، پيشينه اصطلاح چپ و راست به زمان انقلاب 1789م فرانسه باز ميگردد؛ هنگامي كه خاندان سلطنت فرانسه در انديشه آيندهاي مبهم به سر ميبرد، شورايي از انقلابيان و درباريان در كاخ ورساي تشكيل شد تا براي آينده سياسي فرانسه تصميمگيري شود. بر حسب اتفاق، گروه انقلابيان در سمت چپ مجلس مستقر شدند و گروه درباري، ديواني و اشراف در سمت راست محل جلسه استقرار يافتند. افراد سمت چپ، خواهان حكومت جمهوري بودند و در اصل به منظور ريشهكن كردن حكومت سلطنتي انقلاب كرده بودند و به شدت با استقرار مجدد آن شيوه حكومتي حتي به صورت مشروطه مخالفت كردند. اما گروه سمت راست كه محافظهكار نيز خوانده ميشدند، به منظور حفظ منافع سياسي، مالي و اجتماعي گذشته خود، خواستار برقراري حكومت سلطنت مشروطه بودند. بدين ترتيب، گروه سمت چپ، لقب جمهوريخواه و آزاديخواه گرفتند و گروه سمت راست، سلطنتطلب و محافظهكار خوانده شدند. از آن پس، فعالان سياسي ديگر كشورها نيز با الگوبرداري نادرست، عناوين چپ و راست را در مورد خود به كار بردند و يا در مورد آنها به كار برده شد. اكنون نيز دشمنان انقلاب اسلامي از آنجا كه از وحدت و همصدايي ملت ايران بيشترين آسيبها را ديده و منافع سرشاري را از دست دادهاند، اين اصطلاحات را براي ملت ايران به ارمغان آوردند تا از اين راه، اتحاد و انسجام مردم ايران را كه رمز پيروزي آنان است از ميان ببرند و آنان را روياروي يكديگر قرار دهند و به باندبازي و جناحبندي شيطاني بكشانند و بدينگونه آتش اختلاف و درگيري ميان تودهها را شعلهور سازند. بايد دانست بسياري از جناحهايي كه امروز به نامهاي چپ و راست، اصلاحطلب و اصولگرا و... خوانده ميشوند از نظر عقيده و مرام با يكديگر تفاوتي ندارند و از ايده و انديشه واحدي پيروي ميكنند و تنها اين اصطلاح منحوس را كه مايه تفرقه و جدايي است با خود يدك ميكشند، برخي نيز زير پوشش اين اصطلاحات وارداتي به جنگ قدرت روي آورده و براي بيرون راندن رقيب از صحنه از آن بهره ميگيرند.
|